سلام دکتر
می گویند 34 گذشت از...
می گویند 34 است که خاموش شدی...
اما بگو در 27 سالی که من به یاد دارم چگونه است هر آنچه دیدم روشنایی بود؟
می گویند 34 است که سکوت را برگزیدی...
اما بگو چرا در این سال هایی که من به خاطر می آورم هر آنچه هست فریاد است؟
دکتر می گویند 34 سال است که دیگر نیستی اما چیست که هر آنچه من می بینم حضور است و بس؟
نمی دانم دکتر...راستش آنچه را که آنان می گویند را درک می کنم اما من به باور خویش باور دارم.
نمی دانم فریادی که زدی درست بود یا غلط،اما آنقدر مردانه بود که در گوش نسل من هم می پیچد...
من طنین آن فریاد را باور دارم...
29 خرداد 90 / مهدی معصومی